Świętokrzyski Park Narodowy

Najcenniejsze szlaki przyrodnicze Świętokrzyskiego Parku Narodowego

Podstawowe informacje

  1. Rok utworzenia 1950,

  2. Powierzchnia 7632 ha w tym lasów 7212 ha

  3. Ochrona Pcisła 23%, ochrona częPciowa 73% powierzchni

  4. Adres dyrekcji: ul. Suchedniowa 4, 26-010 Bodzentyn, tel. (0-41) 311 50 25  tel./fax. (0-41) 311 51 06, 

  5. e-mail: swpn@ki.onet.pl,    

  6. DługoPć szlaków turystycznych 35 km

  7. Frekwencja turystyczna w 1998 ok.400 tys. osób

Przyroda


Park Narodowy obejmuje najwyższe pasmo Gór Świętokrzyskich - Łysogóry ze szczytem Łysicą (612 m n.p.m.), częPć Pasma Klonowskiego z Bukową Górą (483 m n.p.m) oraz dwa kompleksy lePne oddzielone od głównego korpusu parku. Góry Świętokrzyskie należą do najstarszych w Europie, wypiętrzyły się po raz pierwszy podczas kaledońskich ruchów górotwórczych (500-400 min. lat temu). Struktury geologiczne widoczne na tym terenie dokumentują ostanie 600 min. lat dziejów Ziemi. Rozpadające się kwarcyty tworzą największą osobliwoPć parku, położone na zboczach Łysogór pola kamienne zwane gołoborzami. Występują na nich zbiorowiska roPlin niższych oraz charakterystyczna fauna bezkręgowców W żywej przyrodzie parku zdecydowanie dominują biocenozy lePne. Lasy parku wykazują zróżnicowanie w zależnoPci od wysokoPci, podłoża i ukształtowania terenu. Na grzbiecie i zboczach Łysogór rosną lasy bukowo-jodłowe, niżej występują także bory sosnowe, oraz mieszane sosnowo-dębowe, z udziałem jodły, modrzewia, Pwierka i buka. Na żyźniejszych siedliskach spotyka się grądy, a w miejscach podmokłych olsy i bory bagienne. W enklawie parku na Chełmowej Górze występuje drzewostan z dużym udziałem modrzewia polskiego. Flora parku liczy 670 gatunków roPlin naczyniowych, 190 gatunków mszaków i 129 gatunków porostów. Na uwagę zasługuje liczny udział gatunków górskich. Świat zwierzęcy, reprezentowany jest przez ponad 4000 gatunków, w tym 210 gatunków kręgowców. Na uwagę zasługuje występowanie ok. 150 gatunków ptaków, oraz rzadkich bezkręgowców związanych z gołoborzami lub martwymi, butwiejącymi drzewami. Na obszarze parku znajdują się również zabytki kultury, niektóre sięgające czasów pogańskich. Najbardziej znanym jest benedyktyński zespół klasztorny założony w XII w. W częPci budynków klasztornych miePci się Muzeum Przyrodnicze parku. Starania o ochronę Łysogór podjęło Polskie Towarzystwo Krajoznawcze już przed I wojną Pwiatową.


Turystyka


Położenie parku w centrum interesującego regionu, znajdujące się na jego terenie zabytki i wielorakie odniesienia kulturowe Łysogór, czynią go celem licznych wycieczek o charakterze krajoznawczym. Uprawiana jest również kwalifikowana turystyka górska. Sieć szlaków turystycznych jest raczej uboga, ale wystarczająca do poznania najciekawszych miejsc w parku. Baza noclegowa zlokalizowana jest w bezpoPrednim sąsiedztwie parku - w Świętej Katarzynie, Nowej Słupi i Szklanej Hucie. Komunikacja autobusowa dociera do okolicznych miejscowoPci, a nawet do wnętrza parku, na Święty Krzyż. W sezonie za wstęp do parku pobierane są opłaty.




Polecany szlak


Wycieczkę rozpoczynamy w Nowej Słupi podchodząc pątniczą Pcieżką (szlak niebieski) na Święty Krzyż. Warto tu zwiedzić zabytkowy klasztor i muzeum przyrodnicze, a następnie obejrzeć gołoborze. Następnie kontynuujemy marsz czerwonym szlakiem, który drogą jezdną schodzi do hotelu w Szklanej Hucie, a dalej biegnie granicą lasu i parku w kierunku przysiółka Podlesie. Od miejscowoPci, cały czas idąc czerwonym szlakiem, zaczynamy znowu podejPcie na grzbiet Łysogór, który osiągamy koło kapliczki Pw. Mikołaja. Od kapliczki idziemy przez Puszczę Jodłową w kierunku Łysicy (gołoborze), skąd schodzimy w dół, kończąc wycieczkę w Świętej Katarzynie. Wycie- czka ta pozwala na poznanie najciekawszych zakątków parku, Pledzenie przemian jakie dokonują się w przyrodzie pod wpływem działalnoPci człowieka i roli jaką pełni park w ochronie przyrodniczego i kulturowego dziedzictwa. DługoPć trasy wynosi ok. 18 km, suma podejPć ok. 600 m, czas przejPcia ze zwiedzaniem 8-10 godzin.