Bieszczadzki Park Narodowy

Najcenniejsze szlaki przyrodnicze Bieszczadzkiego Parku Narodowego

Podstawowe informacje

  1. Rok utworzenia 1973,

  2. Powierzchnia 27834 ha, w tym lasów 24696 ha, połonin ok. 2000 ha

  3. Ochrona Pcisła 66%, ochrona częPciowa 34% powierzchni

  4. Adres dyrekcji: 38-714 Ustrzyki Górne 19, tel./fax. (0-90) 309 156, (0-134) 610 050, (0-134) 610 110, 

  5. Muzeum przyrodnicze w Ustrzykach Dolnych

  6. DługoPć szlaków turystycznych 198 km

  7. Frekwencja turystyczna w 1998 ok. 200 tys. osób

Przyroda


Bieszczadzki Park Narodowy położony jest w Karpatach Wschodnich, w górnej częPci zlewni Sanu. Obejmuje on najwyższe wzniesienia polskiej częPci Bieszczadów, opierając się o granice ze Słowacją i Ukrainą. RozpiętoPć pionowa parku przekracza 700 m. Układ pięter roPlinnych w Bieszczadach ma osobliwy charakter. W odróżnieniu od innych pasm karpackich, reglowe lasy bukowo-jodłowe sięgają aż do górnej granicy lasu, która przebiega na wysokoPci ok. 1150 m npm. Powyżej rozciągają się subalpejskie łąki, zwane połoninami. Występowanie tych łąk w połączeniu z głęboko wciętymi dolinami potoków, nadaje Bieszczadom swoiste cechy krajobrazowe i sprawia, że góry wydają się znacznie wyższe, niż są w istocie. Flora roPlin naczyniowych parku liczy około 760 gatunków, zgrupowanych w ponad 80-ciu zespołach. Prawie 30 z nich to gatunki wschodniokarpackie, a 70 wysokogórskie. Najważniejszymi siedliskami rzadkich gatunków są połoniny wraz z licznymi wPród nich wychodniami piaskowców. Na opustoszałych po wojnie terenach powstał sposób duży zwarty obszar lasów, który stanowi siedlisko bogatej fauny puszczańskiej. W Bieszczadzkim Parku Narodowym i na terenach przyległych żyją niedźwiedzic, wilki, rysie (herbowe zwierzęta parku), wydry, borsuki i ponad 50 innych gatunków ssaków, włącznie z introdukowanymi żubrami. Fauna ptaków liczy ponad 100 gatunków gniazdujących, w tym kilka gatunków rzadkich drapieżników (orzeł przedni, gadożer, sokół wędrowny). Listę kręgowców parku uzupełnia 7 gatunków gadów, 11 gatunków płazów i 10 ryb. WPród bezkręgowców licznie występują rzadkie gatunki, w tym takie, których rozmieszczenie w Polsce ogranicza się do Bieszczadów. BPN w 1992 roku, razem z parkami krajobrazowymi CiPniańsko-Wetlińskim i Doliny Sanu, wszedł w skład transgranicznego rezerwatu biosfery "Karpaty Wschodnie", obejmującego poza tym teren Bukowskich Wierchów na Słowacji. W 1999 roku do międzynarodowego rezerwatu dołączono częPć ukraińską - Nadsański Park Krajobrazowy i Użocki Park Narodowy - powstał w ten sposób teren chroniony o imponującej jak na europejskie warunki powierzchni 208 090 ha.


Turystyka

W Bieszczadzkim Parku Narodowym dominuje turystyka piesza górska, dla której ten teren jest niezwykle atrakcyjny, uprawiana jest także turystyka narciarska, ale warunki dla niej są trudne, wymagające od uczestników odpowiednich kwalifikacji. Od kilku lat park stara się rozwijać turystykę konną, utrzymując stadniny i specjalne szlaki. Park narodowy jest też często odwiedzany przez grupy turystów-przyrodników. Oparcie dla turystów stanowią schroniska i hotele górskie PTTK, a także baza noclegowa będąca w gestii parku. Komunikacja autobusowa dociera do centrum parku (Ustrzyki Górne).





Polecany szlak

Wycieczkę rozpoczynamy w Ustrzykach Górnych skąd czerwonym szlakiem osiągamy najpierw Szeroki Wierch (1268 m) a następnie przełęcz pod Tarnicą. Można z niej wyjPć na szczyt, a następnie zejPć z powrotem na przełęcz, aby kontynuować wycieczkę (teraz niebieskim szlakiem) przez Krzemień (1335 m) i Bukowe Berdo do Pszczelin, w dolinie Wołosatcgo. Tak zaplanowana trasa jest nie tylko bardzo atrakcyjna turystycznie, ale daje możliwoPć poznania najbardziej charakterystycznych cech przyrody parku w ciągu jednego dnia. W pierwszej częPci pokrywa się ona ze Pcieżką dydaktyczną co podnosi jej walory edukacyjne. Na przebycie tej trasy potrzeba 8-10 godz., przy sumie podejPć ok. 900 m. Warto, więc wyruszyć wczesnym rankiem, tym bardziej, że jest to najlepsza pora na obserwacje przyrodnicze. Niezbędne jest odpowiednie obuwie i okrycie na wypadek załamania pogody. Po drodze nic ma żadnego schroniska - prowiant należy mieć ze sobą.