Australia
Chiny
Egipt
Indie
Indonezja
Meksyk
Nepal
Peru
Turcja
USA
Wenezuela
Ekwador
Arabia Saudyjska
 
     

AKTUALIZACJA

29.04.2005
Dodałem kilka rzeczy na
stronie oraz dopracowałem
grafikę i układ strony.
Teraz cały serwis działa bez błędów i
zapraszam do zwiedzania.
 

Esperanto
Klub Turnia
Liga Morska i Rzeczna
PTTK
Globtroter w Żyrardowie
PTTK w Żyrardowie
PTSM w Żyrardowie
Globtroter
Tramping

   



  

EGIPT

Klimat i sezon turystyczny Egipt leży w Afryce Północnej między 22 a 32 szerokości geograficznej północnej, w pasie suchego klimatu subtropikalnego charakteryzującego się upalnymi latami i łagodnymi wiatrami. Różnica temperatur między dniem i nocą może wynosić nawet 17C. Na południe od Kairu deszcz nie pada prawie nigdy, jednak od czasu wybudowania Wielkiej Tamy w Asuanie zwiększyła się wilgotność powietrza oraz stopień zachmurzenia. Delta i wybrzeże północne znajdują się w strefie klimatu śródziemnomorskiego, charakteryzującego się obfitymi opadami w okresie zimy. Na Synaju od grudnia do kwietnia opady zdarzają się wprawdzie rzadko, ale są bardzo duże i powodują szybki przybór wód w wadi (wyschniętych korytach rzek). Niemal każdej zimy w górach spada śnieg. Wiosna to okres chamsinu - gorącego, suchego i uciążliwego wiatru z pustyni, wiejącego zwykle przez wiele godzin, a czasem nawet dni. Ze względu na klimat najlepiej odbyć podróż do Górnego Egiptu i Kairu w czasie od października do kwietnia. Okres największego nasilenia ruchu turystycznego przypada na Boże Narodzenie i Wielkanoc. Jeśli podróżujemy po Delcie lub udajemy się do Aleksandrü między listopadem a kwietniem, powinniśmy być przygotowani na częste opady deszczu i chłody. Podobnie w rejonie Synaju i nad Morzem Czerwonym, choć temperatura wody nie opada nigdy poniżej 21 C. Podczas lata panują upały, temperatura na południu kraju sięga często ponad 40C, ale ze względu na stosunkowo niską wilgotność powietrza (ok. 30%) można ją łatwiej znosić. Jest to idealny okres do odbycia podróży po kraju, o ile oczywiście jesteśmy w stanie wytrzymać taki upał, ponieważ organizatorzy turystyki i hotele oferują znaczne zniżki, a w świątyniach i grobowcach panuje cisza i spokój. W Aleksandrii przypada wówczas szczyt sezonu turystycznego.

Na południe od Chan al-Chalili prowadzi wąska droga w kierunku meczetu sułtana Al-Muajjada. Salę modlitewną zdobią inskrypcje koraniczne i arabeski. Tuż obok znajduje się średniowieczna brama miejska Bab Zueila. Nad meczetami na wzgórzu króluje cytadela. Jej budowę rozpoczęto w 1176 roku. Na tyłach tutejszego meczetu Muhammada Alego znajdziemy 90-metrową studnię, która przez wieki zaopatrywała cytadelę w wodę. Z dziedzińca cytadeli roztacza się panorama Kaim. W pogodny dzień widać piramidy w Gizie. Za cytadelą rozciąga się wielki cmentarz zwany miastem umarłych. Wśród grobowców sułtanów i ważnych osobistości żyją najbiedniejsi mieszkańcy Kairu. Swoje siedziby urządzili w... grobach. Na południu Kairu

znajduje się dzielnica koptyjska. Po wyjściu ze stacji metra Mari Girgis od razu
obaczymy kościoły. Bogata kolekcja w Muzeum Koptyjskim prezentuje tkaniny,
fragmenty dekoracji kościołów, malowidła ikony. Po lewej stronie muzeum znajduje się
wejście prowadzące na dziedziniec greckiego kościoła ortodoksyjnego pw. Świętego
Jerzego oraz do klasztoru. Dzielnica koptyjska znajduje się kilka metrów pod
poziomem obecnych ulic, dlatego też jedno z wejść prowadzi przez bramę położoną
poniżej poziomu dzisiejszych chodników. Najbardziej interesującym kościołem jest
tutaj Al-Mu'allaqa, nazywany też wiszącym, a także pochodzące z XII wieku mroczne
świątynie Abu Sarga i Świętej Barbary.

Zanim wybierzemy się na zwiedzanie piramid. Dobrze jest odwiedzić Muzeum Egipskie prezentujące najcenniejsze zbiory, m.in. tego, co znaleziono w grobowcach. Patrząc na skarb Tutanchamona. trudno uwierzyć jak w wielkie bogactwa składano w piramidach razem z faraonami. W muzeum można zobaczyć także papirusy, mumie, rzeźby, malowidła. Porażające ogromem stożkowe piramidy znajdują się na południe od Kairu. Trzy najokazalsze są w Gizie. Powstały one w drugiej połowie trzeciego tysiąclecia przed naszą erą. Największa z nich to piramida Cheopsa (ma prawie 137 metrów wysokości), pozostałe to piramidy Chefrena i Mykerinosa. Do budowy najwyższej użyto 2 mln kamiennych bloków. Zwiedzać można najmniejszą z nich piramidę Mykerinosa. Wejścia strzeże Sfinks, monument o twarzy człowieka i ciele lwa. Warto zostać w Gizie do wieczora, kiedy organizowane są pokazy "światło i dźwięk" z piramidami w tle. Poniżej Gizy znajduje się jeszcze wiele piramid, ale już trudniej dostępnych. Do najważniejszych należy schodkowa piramida Dżosera w Sakkarze, zaliczana do najstarszych budowli kamiennych na świecie (powstała około 2700 roku p.n.e. ). W 2037 roku p.n.e. Teby, za sprawą króla Mentuhotepa II, stały się stolicą Nowego Państwa i ośrodkiem kultu króla bogów Amona-Re (boga słońca). W czasie największej świetności (od 1570 do 1090 r. p.n.e.) miasto zamieszkiwało prawie milion mieszkańców.

Nil, liczący od swoich źródeł 6671 kilometrów, jest najdłuższą rzeką na kuli ziemskiej. Źródła jego dwóch głównych dopływów leżą głęboko w sercu afrykańskiego kontynentu. Nil Biały bierze początek w rzekach wpadających do Jeziora Wiktorii, a następnie płynie na północ, gdzie w stolicy Sudanu, Chartumie, łączy się z krótszym, acz bardziej zasobnym w wodę Nilem Błękitnym. W miejscu połączenia tych dwóch rzek widać wyraźny podział na niebieskawe wody Nilu Błękitnego i bladozielone wody Nilu Białego. Z Chartumu rzeka podąża dalej na północ i w okolicach Kairu rozdziela się na dwie odnogi. Jedna z nich wpada do morza

d znajduje się dzielnica koptyjska. Po wyjściu ze stacji metra Mari Girgis od razu
obaczymy kościoły. Bogata kolekcja w Muzeum Koptyjskim prezentuje tkaniny,
fragmenty dekoracji kościołów, malowidła ikony. Po lewej stronie muzeum znajduje się
wejście prowadzące na dziedziniec greckiego kościoła ortodoksyjnego pw. Świętego
Jerzego oraz do klasztoru. Dzielnica koptyjska znajduje się kilka metrów pod
poziomem obecnych ulic, dlatego też jedno z wejść prowadzi przez bramę położoną
poniżej poziomu dzisiejszych chodników. Najbardziej interesującym kościołem jest
tutaj Al-Mu'allaqa, nazywany też wiszącym, a także pochodzące z XII wieku mroczne
świątynie Abu Sarga i Świętej Barbary.

Największą świątynią z tamtego okresu jest Kamak. Było to najświętsze miejsce w Egipcie. Po wejściu przez bramę wysokiego muru zwanego pylonem znajdziemy się na Wielkim Dziedzińcu, przez który biegnie Kolumnada Taharki. Na lewo są Kaplica Seti II i Baraniogłowe sfinksy. Po prawej oprócz Sfinksów jęst jeszcze Świątynia Ramzesa III. Przez drugi pylon wchodzi się do Wielkiej Sali Hypostylowej. Wśród 134 kolumn czujemy się jak w lesie kamiennych drzew. Kolumny wyznaczające nawę główną mają po 24 metry wysokości i 10 (!) metrów w obwodzie. Pozostałe są już o dziesięć metrów niższe i parę metrów węższe. Salę budowano przez sto lat. Ozdobiona jest płaskorzeźbami i malunkami przedstawiającymi sceny poświęcone bogom, wojnom i życiu codziennymi. Za kolejnymi pylonami jest kaplica wybudowana za czasów Totmesa III oraz święte jezioro, skąd pobierano wodę do celów rytualnych. Przy jeziorze zobaczyć można granitowego skarabeusza i wierzchołek obelisku królowej Hatszepsut.

 


Designed by Kamil Fernandez 2005